Life is like a box of chocolates
You never know what you’re gonna get

Categorie: Me Myself and I

  • Haat liefde met Google

    Haat liefde met Google. Ik hou van gadgets en mensen die mij kennen weten dat wanneer er blauw led in zit, ik het helemaal geweldig ga vinden en vaak ook wel wil hebben. Zo is het ook hilarisch als wij naar de Media markt gaan want over het algemeen zijn het de mannen die een mega televisie willen en de vrouwen houden het vaak liever wat bescheiden. Ik hou van groot, dus ook een grote televisie. Mijn man piepte en stribbelde tegen maar we weten allemaal wel hoe dit werkt toch? Exact er staat dus bij ons een mega televisie in de kamer onder het mom dat met deze enorme woonkamer ik gewoon niets kon zien met de oude tv.

    Ik was dan ook enorme fan en groot voorstander om van ons nieuwe huis 4 jaar geleden een smart home te maken. Ja ja I love it, ik zag het al helemaal voor mij hoe dat zou gaan. Klap in je handen en hop licht aan of uit, Hey Google goedemorgen en je koffie stroomt door, lampjes gaan aan en je krijgt het weerbericht voor die dag.

    De realiteit ligt soms iets anders. Het begint er al mee dat ik een manlijke google heb en de rest in huis een vrouw. Ik vind haar vaak zo bazig klinken dus doe mij maar de man. Nou dat was echt een blunder want we hebben niet voor niet Mannen komen van Mars en vrouwen van Venus. Onze communicatie is vaak niet al te duidelijk.
    Hij begrijpt mij gewoon niet.

    Iedereen in huis mag tv kijken behalve ik. Ja ik mag mee kijken maar alleen is een no go. Stee vast als Man of kinderen zeggen “hey Google, tv aan” dan doet zij braaf de goede lampen, de soundbar en de televisie aan. Zodra ik Google vraag of de tv aan mag dan krijg ik als antwoord dat een of meerdere apparaten niet beschikbaar zijn en komt er een compleet verhaal achter aan van diverse winkels in de buurt.

    Dit betekent ook dat als ik alleen thuis ben, met regelmaat in het donker zit omdat ik het licht niet aankrijg.
    Wanneer wij naar bed gaan kan je met het commando “hey google, ik ben de laatste” alles in 1x uitzetten. Maar Google heeft er een hard hoofd in als ik de laatste ben, dan antwoord hij braaf “Dat is goed om te weten”.

    Google van ons huis is over het algemeen een vrouw en niet om te roddelen maar dat wordt soms overduidelijk. Heel soms heeft zij zin om mij te antwoorden maar dan moet je opletten want ze heeft vaak niet veel goeds in de zin. Vandaag was ze echt bitchy. Ik stelde een vraag en ik krijg in de eerste instantie als antwoord: “Hier alles goed hoor, hoe is jouw dag?” Dan denk je goh wat aardig dat ze wil weten hoe het met mij gaat maar nog voordat ik antwoord kan geven komt ze op snibbige toon met de tekst: “Kan je dit ook eens op een andere manier zeggen? Ik snap je niet” en dan begrijpen wij vrouwen natuurlijk allemaal dat dit gewoon sarcastisch bedoeld was.

    Sorry google ik eet mijn eten wel gewoon aan tafel zonder licht en wacht tot mijn man of zoon thuis komt en het licht aan doet.
    Wie wilde er nog maar een smart home? Dat was zo echt niet smart van mij maar ja, ik ben dan ook een vrouw 😉

    Volg mij op Instagram:

    Lees al mijn columns op mijn website

  • Energie Level

    Energie level en dan wil ik het niet hebben over de elektra en gasrekening want ik denk dat we daar allemaal wel een beetje nachtmerries van krijgen momenteel. Alhoewel ik moet zeggen dat ik vandaag de dag ongelooflijk blij ben met onze keuze om 4 jaar geleden te gaan verhuizen naar een triple A woning met zonnepanelen, warmtepomp en dat we een hybride auto hebben gekocht. Maar goed dat soort energie is niet wat ik bedoel.

    Jouw eigen energielevel en de verschillen hierin van mens tot mens. Het begint mij steeds meer op te vallen dat de ene persoon enorm energiek is en de ander niet vooruit te branden. Alles is moeilijk, lastig en vooral te veel.

    Mensen van 30 die wel 80 lijken en mensen van 80 die als een jonge god of godin door het leven heen vliegen. Waar zou dit verschil dan toch in zitten?
    Is dit allemaal lichamelijk of geestelijk of zit dit diep geroest in onze dna structuur en hebben wij dit door gekregen vanuit onze voorouders? Kan je dit nog veranderen zelf of blijf je vastplakken in dat wat je hebt meegekregen.


    Het houdt mij soms wel eens bezig want zoals je waarschijnlijk inmiddels wel door hebt, zit ik ongelooflijk hoog in de energie. Ik doe 100 dingen tegelijk of achter elkaar, vlieg van hot naar her en niets is te gek. Soms moet ik mijzelf een beetje remmen en zeg ik tegen mijzelf “denk er om he, je wordt bijna 52” om vervolgens in lachen uit te barsten want die leeftijd die klopt helemaal niet. Mijn moeder heeft vast en zeker een foutje gemaakt bij de gemeente want ik voel mij gewoon eerder ergens rond de 28. Tot ik in de spiegel kijk en denk “nah .. oke oke een heel klein beetje ouder dan 28”.

    Soms worden mensen om mij heen wel eens moe van mij en dat begrijp ik volkomen. Zij moeten er niet aan denken om zo veel te doen, zo veel te praten, zo veel te denken maar geloof mij als ik je zeg dat ik niet anders kan. Ik word letterlijk ellendig als ik niets zou moeten.

    Zo ben ik op zwangerschapsyoga geweest en het begon al bij het zen zitten in kleermakerszit en je moest je hoofd helemaal leegmaken, aan niets denken. De eerste gedachte in mijn hoofd begint al met “hoe doe ik dat?”. ”hm er rijden best veel auto’s hier rond, .. Oh ik heb nog een tas in de auto staan die ik niet moet vergeten. Sttt niets denken. Janny is binnenkort jarig ik moet straks even een kaartje sturen.. Oh nee mijn hoofd moest leeg”. Volledig kansloos bij mij dus.

    Thuis hebben wij hier een soort van modus in gevonden want niet iedereen staat hier meteen om 7 uur “aan”. Voor de tweede bak koffie probeer ik mijn eigen ding te doen zonder dat ik praat (zo lastig) en als mijn echtgenoot aan het programmeren is zet hij een koptelefoon op met ACDC en dan probeer ik hem niet te storen.

    De les die ik, eindelijk nu ik bijna 52 word, heb geleerd is dat veel mensen niet op hetzelfde energie level zitten en niet met mij mee kunnen komen. Dat geeft niets maar ik laat mij er ook niet meer door afremmen. Vroeger hield ik mij in, bleef ik wachten en paste ik mij volledig aan.

    Tegenwoordig huppel, zing, dans, ren en spring op mijn eigen wijze.. Ik ren vooruit en ga door.
    Ik kom je vast wel weer ergens tegen want de wereld is tenslotte rond.

    Volg mij op Instagram:

    Lees al mijn columns op mijn website