Life is like a box of chocolates
You never know what you’re gonna get

Categorie: Vrienden

  • Hoge hakken in de paardenstront

    Hoge hakken in de paardenstront. Ik ben gek op hoge hakken, hoge hakken en een paardenmeisje in hart en nieren. Natuurlijk sta ik niet letterlijk met mijn hoge hakken in de paardenstront maar het is wel de perfecte manier om de tegenstellingen direct duidelijk te maken. Iedereen kan zich meteen een voorstelling maken van het feit dat die twee zaken eigenlijk niet zo veel met elkaar gemeen hebben maar geloof mij, dat maakt ook helemaal niets uit.

    Zo voel ik mij helemaal in mijn sas in de stal, als ik bij mijn vriendin vroeger was en haar dochter kwam thuis met stinkende rijbroek en laarzen dan was haar reactie gadver en voor mij rook het als de nieuwste geur van Yves Saint Laurent snnuifffff .. zalig!! Wij paardenmeisjes begrepen elkaar perfect. Maar aan de andere kant voel ik mij heerlijk vrouwelijk als ik hoge hakken aan heb.
    Het maakt mij niet alleen 10- 12 cm langer.. (dat is echt een dingetje die ik eens moet gaan bespreken denk ik). Oke die 10cm..

    Vroeger hadden we de schoolarts, weet je het nog? Die konden dan een geweldige grafiek maken met de lengte van je ouders, jouw lengtes en nog een hoop getallen en dan hoppa daar kwam dan een magisch getal uit. JOUW toekomstige lengte.
    165 cm was mij beloofd. Dan begrijp je denk ik wel dat ik diep teleurgesteld was toen ik niet voorbij die 155 cm ging.

    Ik denk dat hier al mijn liefde voor hoge hakken is geboren. 10cm wauw voor veel mensen niet voor te stellen maar als je zo klein bent als ik dan is 10cm gewoon een ding. Ik heb de rest van mijn hele leven gehouden van groot. Een grote man (193 cm) , een grote auto (SUV) en zo reed ik graag op grote paarden.

    De psycholoog heb ik gelukkig niet nodig want inmiddels ben ik helemaal gewend aan mijn eigen lengte. Tegenstellingen we hebben ze dus volop, de hoge hakken met een leuke jurk, netjes gekleed en op & top vrouwelijk maar hier tegenover loop ik  ook graag in mijn rijbroek met mijn rijlaarzen door de paardenstront.

    Zo sta ik met mijn haar netjes, lipstick op en nagels gelakt  in de beauty salon om klanten een mooie gezichtsbehandeling te geven maar daarnaast met dezelfde lipstick en rode nagellak begeef ik mij in de gym maar ook op het spirituele pad. Ik geef zowel Reiki cursussen als ook mensen en bijvoorbeeld paarden een Reiki healing.

    Ik moet er wel een beetje om lachen als mensen mij verbaast aankijken dat ik een Reiki therapeut ben. We hebben immers allemaal vooroordelen of laat ik het anders zeggen, beelden / prototypes van hoe wij denken dat dingen / mensen er uit zouden moeten zien.
    Mijn uiterlijk past dan niet altijd voor iedereen in het plaatje van de alternatieve geneeskunde, Reiki therapeut maar suprise suprise ik heb nog nooit van mijn leven in een doosje gepast ondanks dat ik zo klein ben.

    Voor alle duidelijkheid (mijn man leest mee) heb ik voor mijn verjaardag wel graag Libre van YSL en niet de geur van .. You know what!

    Volg mij op Instagram:

    Lees al mijn columns op mijn website

  • Hoofd vol stemmetjes

    Ik heb een hoofd vol stemmetjes.. letterlijke en figuurlijke. Of zijn ze stiekem toch altijd figuurlijk. Geen idee eigenlijk en ik ga er vanuit dat iedereen stemmetjes heeft alhoewel ik niet in iemand zijn hoofd kan kijken om te zien hoe dat bij een ander werkt.

    Mijn man vertelt wel eens (dan vraag ik natuurlijk zoals wij vrouwen vaak nieuwsgierig zijn “waar denk je aan”) dat hij nergens aan denkt. Hoofd leeg, niets .. zijn zo geheten “nothing box”.
    Bestaat dat echt? Kan iemand echt nergens aan denken?

    Voor mij is dat godsonmogelijk, mijn hoofd staat altijd “aan”. Ik heb altijd stemmen in mijn hoofd, mijn eigen stem waar ik hele gesprekken mee kan voeren, mijn gedachtes en soms meer. Die gedachtes die hebben toch een andere vibratie, klank of gevoel. Klinkt dat gek als ik dat zeg of zijn er mensen die mij begrijpen? Er zit verschil in de stemmen die ik in mijn hoofd heb.

    Ik zeg hiermee niet dat ik schizofreen ben of iets dergelijks. Van wat ik er van begrijp zit dat weer heel anders in elkaar en heb je dan meerdere persoonlijkheden. Dit ben ik zelf, mijn eigen persoonlijkheid, maar dan op verschillende levels. Je geweten (ziel), je hoofd, je hart en intuïtie. Vooral dat laatste heb ik in mijn leven te vaak genegeerd. Niet luisteren naar dat stemmetje die je waarschuwt. Negeren al die rode vlaggen en alarmen die je krijgt, simpel weg omdat een ander stemmetje, die van je hart probeert te zeggen dat je het goede in de mens moet zien. Je hoofd stemmetje zijn je hersenen die de dingen heel pragmatisch benaderen.

    Soms hebben ze ruzie, een conflict en wil elk stemmetje gelijk hebben. De tijd zal het dan leren denk ik dan maar. Zelfs nu ik deze column aan het schrijven ben is het stil buiten mijn lichaam maar een drukte van jewelste in mijn hoofd. Zou iemand het kunnen horen al die gesprekken die ik heb? Heb jij die ook vraag ik mij wel eens af als ik naar een ander kijk.

    Deze week heb ik een prachtige Reiki 1 cursus mogen geven aan 4 totaal verschillende mooie mensen. Een van deze dames heeft een beetje dezelfde energie level als ik heb en als wij bij elkaar zijn dan stuiteren we vaak heen en weer, gesprekken gaan van de hak op de tak maar we zitten op dezelfde golflengte en spreken dus elkaars taal. Tijdens de Reiki inwijdingen voelde zij dat haar hoofd leeg werd. Dat ze een rust over zichzelf kreeg en het gewoon even stil was in haar hoofd.
    Op dit soort dagen, momenten kan je je hoofd even stil zetten en voelen vanuit je hart en je intuïtie. Prachtig!

    Tijdens een training “Remote viewing” waarbij je leert de meest waarschijnlijke toekomst te zien, heb ik geleerd dat wij veel te veel denken met ons hoofd. Eigenlijk zouden we meer vanuit ons hart en intuïtie moeten denken en ons hoofd gebruiken als tool. Met remote viewing gaat het om alles wat in de eerste 2 seconden je stemmetje vertelt, na die 2 seconden neemt onze verbeelding het over en wordt gezien als “ruis”. 

    Ik heb een hoofd vol stemmetjes, kippenhok, gekakel, zinnige discussies en een  hoop ruis.

    Volg mij op Instagram:

    Lees al mijn columns op mijn website

  • Verjaardag verrassing

    Verjaardag verrassing, we houden er allemaal wel van om verrast te worden of niet soms? Nou.. Ik hou niet van verrassingen die voor mij bestemd zijn. Je maakt mij hier niet gelukkig mee. Althans niet als ik weet dat ik verrast ga worden want dan wil ik weten wat er gaat gebeuren.

    Ik vind het wel heerlijk om een ander te verrassen alleen door mijn enthousiasme lukt dat hele verrassingseffect vaak niet zo goed. Het werkt als een soort vulkaan in mij, die op punt staat uit te barsten. Het brand van binnen om naar buiten te mogen komen en ik krijg dan altijd zo’n onbedwingbare drang en enthousiasme om het te verklappen voordat de datum van verrassing zo ver is.

    Toen ik 50 zou worden wist ik vooraf al dat ik gewoon echt geen verrassing wil. Geen pop of andere fratsen voor de deur. Niet dat ik geen 50 wilde worden want dat vind ik geen enkel probleem. Leeftijd is slechts een getal. Ik wil al die poeha er om heen niet.

    Het duurde nog een aantal maanden maar het hield mij wel bezig. Het was een dubbel gevoel want aan de ene kant dacht ik “ik wil een feest geven, met eten en muziek” en aan de andere kant ging ik het liefst gewoon lekker weg. De lijst met mensen die je uit gaat nodigen voor een feest wordt groter en groter want als je een uitnodigt heb je al snel dat je je verplicht voelt de ander ook te vragen. Voordat je het weet zit je op een serieus aantal gasten. Vervolgens dacht ik “En voor wie deed ik dit nog maar?, we gaan lekker 2 weken ergens naar toe aan het strand met palmbomen waar het minimaal 24 graden is.”

    Verjaardag verrassingen, zo ging mijn vriendin haar man een keer verrassen met een cadeau om nooit te vergeten. Hij heeft zo vaak aangegeven dat hij de Ramblas wilde zien. Alles was in het diepste geheim geregeld, hij wist van niets. En een voorpret dat mijn vriendin heeft gehad! De koffers waren al ingepakt en stonden klaar in de auto. Hij had niets in de gaten.

    Midden in de nacht maakt ze haar man wakker “schat we moeten opstaan en gaan”. Half slaap dronken stapt hij bij haar in de auto op weg naar Schiphol. Hij vond het allemaal geweldig en had geen idee wat mijn vriendin voor hem in petto had. Aangekomen in Spanje hebben ze ingecheckt in het hotel. Wat Rond gekeken, ’s avonds lekker gegeten en op tijd naar bed.

    De volgende dag moesten ze vroeg op en vol enthousiasme zegt mijn vriendin “kom op schat we moeten gaan”. “Ja maar lieverd wat gaan we doen dan” vraagt hij.
    “We gaan naar de Ramblas, waar jij zo graag heen wil” waarop hij keihard in lachen uitbarst en zegt “Lieverd de Ramblas ligt in Barcelona en wij zitten in MADRID”.

    Gelukkig hebben ze genoten van Madrid en zijn ze een jaar later met zijn verjaardag alsnog in Barcelona op de Ramblas geweest.

    Volg mij op Instagram:

    Lees al mijn columns op mijn website